27.02.16

LATE BLOOMER

Unseen Thailand

                                                ไร่ธนาธร

 

มีคนบอกว่าถ้าไปใต้ต้องไปทะเล แต่ถ้าขึ้นเหนือต้องมาภูเขา เราไม่ขัดผู้รู้วันที่สองเลยดิ่งตัวจากเชียงราย เตรียมตัวขึ้นดอยอ่างขาง ได้ยินชื่อเสียงเรียงนามมาเยอะและ ไม่ว่าจะเป็นซากุระเมืองไทยสุดโรแมนติก อากาศที่เย็นสบายตัวทั้งปี และรูปถ่ายที่เหมือนโพสการ์ด เราเลยตื่นเต้นกับการขึ้นดอยครั้งนี้มาก โดยเฉพาะที่จะได้ไปเห็นซากุระเมืองไทย ที่มีเฉพาะสองเดือนแรกของปี! เราตั้งหน้าตั้งตารอชมเลย

 

Some people said if you go south of Thailand, you need to hit the beach; however, if you make it to North, you have to visit the mountain. And that what we did in Day2! Most of our time have gone with commuting to Doi Ang Khang. I heard so much about this place of how romantic and enchanting it is! Around the beginning of the year like this, the cherry blossom would bloom to fill the two sides of the road with pink and white color which seems to me only happen in Nicolas Sparks movie scene. We were heading up there with a pocket full of sunshine.

 
ไร่ธนาธร  
ไร่ธนาธร  
ไร่ธนาธร  
ไร่ธนาธร  
Doi Ang Khang 
Doi Ang Khang 
Doi Ang Khang 
Doi Ang Khang 
Doi Ang Khang 
Doi Ang Khang 
Doi Ang Khang 
Doi Ang Khang 
Doi Ang Khang 
Doi Ang Khang

LOCATION: Doi Ang Khang, CHIANG RAI

ระหว่างทางพวกเราก็หยุดที่ไร่ส้มธนาธร นี้แหละต้นน้ำของส้มที่เราเห็นในซูปเปอร์มาเก็ต พอมาเห็นส้มสดๆจากต้นแบบนี้มันช่างชื่นใจ กว่าจะผ่านมาถึงมือพวกเราแต่ละคนนี้ไม่ใช่เล่นๆเลย

จากนั้นเราก็ออกตัวเดินหน้าไปต่อ พอเกือบๆถึงที่อ่างขาง เราได้หยุดแวะที่โรงงานหลวงอาหารสำเร็จรูปดอยคำ ที่นี่แหละเป็นแหล่งเพิ่มมูลค่าทางผลผลิตทางการเกษตรของชาวดอยให้มีค่ามากขึ้นไม่ว่าจะเป็น ผลไม้อบแห้ง หรือน้ำผลไม้ต่างๆ ตอนไปถึงเค้าก็มีไกด์ทัวร์คอยเล่าถึงความเป็นมา เราตกใจมากที่ทราบว่าชาวเขาเคยปลูกฝิ่นเป็นรายได้หลักมาก่อน พอในหลวงทรงทราบเลยแนะนำวิธีที่ยั่งยืน และเป็นประโยชน์นั้นคือการปลูกพืชเมืองหนาวที่สามารถปลูกได้ราคาแพง และปลูกได้แค่ที่ที่มีอากาศหนาวเย็นแบบนี้ทั้งปี เราประทับใจมากที่พระองค์ท่านเล็งเห็นความสำคัญของคนกลุ่มเล็กอย่างเช่นชาวเขาดอยอ่างขางนี้ ท่านตรัสว่า ถ้าจะแก้ปัญหาระดับประเทศ เราควรจะเริ่มจากต้นน้ำก่อน 

หลังจากออกจากที่โรงงานหลวง เราก็ถึงดอยอ่างขางไม่นาน โมเม้นท์แรกที่เราคิดไว้คือ ดอกซากุระบานสะพรั่ง แต่ในความเป็นจริงนะหรอ….ไม้ทุกต้นเหลือเพียงแค่กิ่ง ดอกมันร่วงหมดไปตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว พลาดไปแค่สัปดาห์เดียว! แต่ไม่เป็นไรเพราะดอกอื่นๆก็สวยไม่แพ้กัน ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งได้เห็นดอกไม้เยอะขนาดนี้เป็นที่แรก และที่แจ็คพอตที่สุดตอนจะกลับดันไปเจอดอกซากุระ ดอกสุดท้าย ดอกเดียวที่เหลืออยู่บนกิ่งไม้!! มันดูบอบบางจนเราคิดว่าถ้าหายใจแรงไปมันคงจะหลุดร่วงออกมาจากกิ่งแน่ สุดท้ายเราก็จัดการเด็ด เอ๊ยไม่ใช่ ฮ่าๆๆ ถ่ายรูปกลับมาเป็นที่เรียบร้อย ดอกไม้ผู้รอดชีวิต 

Blouse & Bib pant: CPS

Photographer: Mom

On the way there, we made a stop to the orange farm, Thanathon Orchard. Here is the inception of the orange we see in the supermarket. I got there right when the whole oranges were ready to forage. It was pretty amazing to see how it all started from the root to our hands.

When we were reaching the destination, we stop at the Royal factory where they turn the product that hill tribes grow into a value-added product like dried fruit and fruit juice. I was surprised to know that the hill tribe initially grew opium to make a living. But once His majesty the King knew of this problem, he suggested them to grow something more sustainable and beneficial like winter-season fruit such as strawberry, which would make more money. I love how he cares the living even of the minority, he said ”To solve a national prominent problem, we must start from its roots which is the food source or agriculture”

 

Shortly after we left the factory, we arrived at Doi Ang Khang. My imagination when I first stepped out of the car was the image of road full of cherry blossom everywhere, but unfortunately… we saw none. We missed it by a week! It was all withered away. Although we were a little disappointed, but it was really amazing to see all various kind of flowers up there.  I have never seen this much of flowers in my life before! And surprisingly at the end, we found a last and only cherry blossom left on the branch, the late bloomer, it looked so fragile as if my breath would blow it away, so I captured the last one into my camera. It was another amazing day. Soon find out my journal on the last day in Chiang Rai guys! Love you! :)

 

Blouse & Bib pant: CPS

Photographer: Mom